Hz. Peygamber otuz beş yaşlarındayken, 605 yılında Kureyşliler tütsülenirken örtüleri yanan ve bundan kısa bir süre sonra meydana gelen sel baskını nedeniyle ciddi hasar oluşan Kâbe’yi tamir etmeye karar verdiler. İnşaat yapımı için gerekli malzeme, o sırada Cidde yakınlarında karaya oturduğu öğrenilen mermer, kereste ve demir yüklü bir gemiden temin edildi. Hatta gemide bulunan Bâkûm er-Rûmî adlı marangoz ve inşaat ustasını da Mekke’ye davet ettiler. Gerekli hazırlıklar tamamlandıktan sonra inşaata başlandı. Hz. İbrahim dönemindeki temellere kadar inildi. Hz. Peygamber de taş toplayıp bu inşa faaliyetine katıldı. Kureyşliler Kâbe’nin yüksekliğini önceki yüksekliğinin iki katına çıkardılar. İnşa faaliyeti tamamlanınca Hacerülesved’in yerine yerleştirilmesi konusunda Kureyşliler arasında bir anlaşmazlık çıktı. Bu anlaşmazlık birkaç gün devam etti ve şiddetli bir tartışmaya dönüştü. Nihayet Kureyş’in ileri gelenlerinden Ebû Ümeyye b. Muğîre, Benî Şeybe kapısından 46 ilk girecek kişinin görüşünü kabul etmeyi teklif etti. Bu görüşün kabul görmesi üzerine Kureyşliler beklemeye başladılar. O esnada kapıdan Hz. Peygamber’in girdiği görülünce “İşte el-Emîn! İşte Muhammed geldi!” sözleriyle memnuniyetlerini dile getirdiler. Hz. Peygamber bir örtü getirterek Hacerülesved’i üzerine koydu ve bütün kabile reislerinin örtüyü tutmasını sağlayarak taşı yerleştirileceği yere kadar taşıttı, taş konulacağı hizaya gelince de kendi elleriyle taşı yerine yerleştirdi. Böylece tartışma konusu olan bir konu bütün kabilelerin memnun olacağı bir şekilde çözülmüş oldu.